Uitwerking strategie sociale woningbouw

Het college stelt zich als taak het vinden van huisvesting voor 2.000 huishoudens. Bij de peiling in januari wilden sommigen concretere maatregelen voor de bouw van sociale huurwoningen op herontwikkelingslocaties en in leegstaand vastgoed. Met dwingende instrumenten (tenminste 35% sociaal) en stimuleringsmaatregelen (compensatie exploitatietekort) willen B&W dit realiseren. De VVD had in de Ronde van 9 mei twijfel over de effectiviteit ervan.

 De VVD fractie gaf aan er waardering voor te hebben dat het college een oplossing van dit lastige probleem in dit raadsvoorstel wist te vervatten. Meteen rijst daarbij de vraag of het gestelde doel op een meer eenvoudige manier of anders is te bereiken. Ook is enige twijfel over de doeltreffendheid van de rekentool bij het hanteren van de WOZ waarde en stijgende bouwgrondprijzen. Met een aantal variaties ziet de VVD fractie 2 mogelijk extreme effecten:

  • Bouwers kunnen met een aangetoond exploitatietekort € 15.000 per sociale huurwoning realiseren: de bedragen lopen dan op tot vele miljoenen;

  • Bouwers zien door formaliteiten geen brood in het bouwen van sociale huurwoningen; dan dreigt het gevaar dat ze niet in Amersfoort maar elders gaan bouwen.Dit riep in de fractie de gedachte op of over de beoogde methodieken overleg had plaatsgevonden met andere gemeenten en met ontwikkelaars. Dit blijkt niet zo te zijn. De creatieve rekenformule is binnen het stadhuis bedacht. En met het hanteren van de WOZ waarde denkt het college prijsopdrijvende effecten te kunnen vermijden.

Met het inspreken van de SGLA kwam ook de validiteit van de analyse van de woningbehoefte en de wachtlijst aan de orde. Waarom komen sociale huurwoningen niet terecht bij de doelgroepen? En is de wachtlijstproblematiek op basis van de werkelijk actieve behoefte aan te passen? Eventueel het toewijzingsbeleid evalueren en aanpassen? 

De VVD wees daarbij op het zeer recente rapport van de Nederlandse Bank dat de overheid zich actiever moet bemoeien met het aanbod van middel-dure huurwoningen. Volgens de centrale bank schiet het aanbod in de grote steden van vrije sector huurwoningen in het middensegment tekort. De vrije huursector is sinds de jaren zeventig gestaag gekrompen tot minder dan 10% van de hele woningvoorraad. Opvallend is ook dat de bank corporaties aanraadt meer van hun duurdere huurwoningen over te hevelen naar de vrije sector. Gebrek aan bouwgrond leidt tot beperkte bouwproductie en vooral tot prijsstijgingen.

Binnenkort komt het voorstel ter vaststelling in de raad. Enkele fracties kondigden een verscherping van het voorstel aan in die zin, dat de ontheffingsmogelijkheid beperkt moet blijven en als dat al moet gebeuren dit aan de raad ter beoordeling moet worden voorgelegd. Zelf zullen we ons licht verder opsteken over de werking van gepresenteerde rekentool. Misschien leidt dit ook van VVD-zijde nog tot een (wijzigings)voorstel.